Van Badstove tot Glazen Straatje

Waar we tijdens de wandeling het publiek letterlijk van de Stoofstraat naar het beruchte Glazen Straatje leiden, wordt hier tijdens de lezing aan de hand van afbeeldingen een schets gegeven van prostitutie van de Middeleeuwen tot nu.

In eerste instantie worden een aantal typisch middeleeuwse aspecten belicht, zoals de stoven – die trouwens in elke grote stad voorkwamen. Deze badhuizen kenden een grote verspreiding in Gent, en daarvan getuigt nog het Gentse Stoofstraatje, dat als enige van zovele Stoofstraatjes en -steegjes zijn naam heeft mogen behouden.

De stoven waren geduchte concurrenten van de vele bordelen die een stad rijk was. Gent bijvoorbeeld kende indertijd vier grote “rosse buurten”, waar de meeste bordelen gelegen waren, en waar rondzwervende vrouwen hun netten uitwierpen.

Hoe bordelen of “huysen daermen vuyl ravot houdt” van gewone kroegen te onderscheiden waren, en hoe prostituees of “Venusdiertjes” zich op straat kenbaar moesten maken, wordt tijdens deze lezing haarfijn uit de doeken gedaan.

Prostitutie werd door vele instanties als een noodzakelijk kwaad geduld. Eens het klachten regende, moest er echter ingegrepen worden. Zo zou ook het stadsbestuur van Gent de eerste maatregelen tegen de “hoererij” uitvaardigen in het jaar 1350.

Over de prostitutie vanaf het einde van de 16de tot het einde van de 18de eeuw is weinig geweten. De verspreiding van venerische ziektes en de opkomst van een nieuwe mentaliteit zal daar niet vreemd aan zijn. Prostitutie bevond zich gedurende twee à drie eeuwen voornamelijk in de clandestiniteit, waar het werd uitgehaald op het eind van de 18de eeuw.

De Franse Revolutie bracht verandering teweeg. In een poging om greep te krijgen op het fenomeen, werd tijdens het Frans Bewind een eerste “Règlement sur la prostitution” uitgevaardigd. Deze reglementering beoogde vooral de registratie en medische controle van de aanwezige prostituées.

Bij een herziening van dat “Règlement” zal men voor het eerst de bordelen “officialiseren”. In het midden van de 19de eeuw voerden deze “Maisons de Société” publiciteit via prachtig geïllustreerde visitekaartjes…

Na de Eerste Wereldoorlog drong zich opnieuw een herziening van het “Règlement sur la prostitution” op. In Gent werden hierrond verwoede discussies gevoerd die uitmondden in de oprichting van de “Bond tegen de zedeloosheid te Gent”. Het doel was alle officiële bordelen te laten afschaffen, een maatregel die uiteindelijk in 1932 door het Gentse stadsbestuur werd getroffen. Hoe dan ook zouden een aantal bordelen hun deuren weer openen tijdens de Tweede Wereldoorlog…

In 1948 schafte een Belgische Wet alle reglementering rond prostitutie af, waardoor het “oudste beroep” in een schemerzone terechtkwam: enerzijds is prostitutie niet strafbaar, anderzijds wordt het helemaal niet gereglementeerd. Prostituees bevinden zich bijgevolg nog steeds in een onzekere situatie en hebben geen statuut.

 

Terug naar overzicht   –   Reserveer